Ceno စမ်းချောင်းနှင့် Via Francigena တို့မှ ကျောက်တုံးများ ပစ်လွှတ်သည့် Varano dè Melegari (Parma) ၏ အထက်ပိုင်းတွင် တည်ရှိသော အလွန်ဝေးလံသော မူလအစ၏ သေးငယ်သော နျူကလိယပ်စ်။Serravalle သည် ရှေးခေတ် "Valium" ဖြစ်သည်။ San Lorenzo အတွက် ရည်စူးထားသော အရာသည် 1005 ခုနှစ်ကတည်းက တည်ရှိနေကြောင်း သိရှိရသည်မှာ၊ Parma ဧရိယာရှိ အစွန်အဖျားဆုံး ဘုရားကျောင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ နှစ်ခြင်းမင်္ဂလာပွဲအတွက် သီးခြားလွတ်လပ်ပြီး အထူး အဆောက်အဦတစ်ခု ရှိသည်- ဗတ္တိဇံမင်္ဂလာပွဲ ၊ အလယ်ခေတ်၊ တိကျသောနယ်မြေ (pievato ဟုခေါ်သည်) ဘုရားကျောင်းအားလုံးတွင်စီရင်စုမှသာလျှင်အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ အထူးဂရုပြုထိုက်သော လေးထောင့်ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော အဋ္ဌဂံပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော နှစ်ထပ်ကျောက်များ၊၁၀ ရာစုမှ ၁၁ ရာစုအထိ (သို့သော် အချို့သော ပညာရှင်နှင့် သမိုင်းပညာရှင်များ၏ အဆိုအရ ၎င်းကို ၈ ရာစုမှ ၉ ရာစုအထိပင် ရည်ညွှန်းနိုင်သည်)၊ ၎င်းကို ဝင်ပေါက်ပေါက်နှစ်ခုဖြင့် သွင်ပြင်လက္ခဏာရှိပြီး ဓားပြပြတင်းပေါက်လေးခုဖြင့် ထွန်းညှိထားသည်။ အပင်၏ အဋ္ဌဂံ၊ ၅ ရာစုနှင့် ၁၃ ရာစုကြား အီတလီနိုင်ငံအလယ်ပိုင်း မြောက်ပိုင်းဒေသတွင် တည်ဆောက်ခဲ့သော နှစ်ခြင်းခံခြင်းများစွာအတွက် ဘုံဘုံကို Sant'Ambrogio က ဤအဆောက်အအုံအမျိုးအစားအတွက် စံပြပုံစံအဖြစ် သတ်မှတ်သည်၊ နံပါတ်ခုနစ်က မြေကြီးအသက်တာကို ညွှန်ပြသောကြောင့် (ဖန်ဆင်းခြင်းခြောက်ရက်တာနှင့်အတူ နှင့် ဘုရားသခင်၏ အနားယူရာနေ့) နှင့် နံပါတ် (၈) အစား နံပါတ် (၈) သည် အဋ္ဌမနေ့ (သို့) အခြားကမ္ဘာလောက၊ ဗတ္တိဇံကို စတင်သည့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအကြောင်း ညွှန်ပြသည်။သို့သော် အဋ္ဌဂံသည် ၎င်း၏ အဓိပ္ပါယ်တွင် အခြားရှုထောင့်များကိုလည်း ဖုံးကွယ်ထားသည်။ Octoad သို့မဟုတ် Octonary သည် နံပါတ် ရှစ်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုသည့် ဂဏန်းနှင့် သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ဤကိန်းဂဏာန်းသည် နှစ်ထပ်စတုရန်းနရီ၊ တက်ကြွမှုနှင့် တစ်ခုသော တက်ကြွမှုကို လှုံ့ဆော်ပေးပြီး ပုံစံများ၊ စရိုက်များနှင့် စကြာဝဠာစွမ်းအင်များ၏ အပြုသဘောဆောင်သော ချိန်ခွင်လျှာကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြသည်။ Esoteric အစဉ်အလာတွင်၊ များစွာသောသင်္ကေတများကိုနံပါတ်ရှစ်မှမှုတ်သွင်းထားသည်။Knights Templar များပင်လျှင် နံပါတ်ရှစ်ကို အထူးနှစ်သက်ကြသည်- အထူးသဖြင့် အစောပိုင်းကာလများတွင် ၎င်းတို့၏တရားဝင်သင်္ကေတဖြစ်သည့် Cross of the Beatitudes သည် အဋ္ဌဂံမှဆင်းသက်လာသည်။မူလက နံရံများကို ဆေးသုတ်ရန် လိုအပ်ပြီး သင်တန်းများတွင် ပန်းရံများဖြင့် ပုံဖော်ထားကာ ထောင့်များတွင် တိုင်များနှင့် အလှည့်ကျ ကော်လံတစ်ပိုင်းဖြင့် အမှတ်အသားပြုကာ ရိုးရှင်းသော မြို့တော်များဖြင့် နိဂုံးချုပ်ထားသည်။ ယင်းတို့အနက်မှ တစ်ခုသာ ထွင်းထုထားပြီး မျက်နှာနှင့် ငှက်တစ်ကောင်ကို ပုံဖော်ထားသည်- ဧဝံဂေလိဆရာ လုကာနှင့် ယောဟန်တို့၏ သင်္ကေတများ ဖြစ်နိုင်သည်။အထူးသဖြင့်၊ ပိုက်လုံးအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော သူငယ်တန်းကို မျဉ်းသားထားသော မျက်လုံးများဖြင့် သွင်ပြင်လက္ခဏာ၊ ခေါင်းစွပ်ဖြင့် အလယ်မှ ထွက်သွားသော အပြိုင်နှင့် လှိုင်းတွန့်များဖြင့် အနီးကပ်လိုက်ဖက်သော ဆံပင်များဖြင့် ဘောင်ခတ်ထားသည်။ မျက်နှာနှင့် အမွေးအမှင်များရှိသော လင်းယုန်၏အသွင်အပြင် နှစ်ခုစလုံးသည် မြို့တော်ကို ၁၂ ရာစုသို့ ပြန်ရောက်သွားစေသည်။ဤချိုင့်ဝှမ်းများရှိ ဘုရားရှိခိုးကျောင်းနှင့် နှစ်ခြင်းပေးခြင်းအပြင် အခြားအလားတူ အဆောက်အအုံများသည် ရှေးရောမအခြေချနေထိုင်ရာ ဧရိယာကို အခိုင်အမာတောင်းဆိုထားသည်။ ဒိုင်ယာနာ ကိုးကွယ်မှု အတွက် ရည်စူးထားသော အဖြူရောင် စကျင်ကျောက် အုတ်ခွက် တစ်လုံးကို လွန်ခဲ့သည့် နှစ်များ က တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ကြောင့် ဗတ္တိဇံ ၏ နံရံ တွင် တံတိုင်း ခတ် ကာ ယခု တွေ့ရှိ ခဲ့သည် ၊အဆောက်အအုံသည် ပညာရှင်များ၏ အာရုံကို အမြဲဆွဲဆောင်လျက်ရှိပြီး ယဇ်ပလ္လင်နှင့် အခြားရောမတွေ့ရှိမှုများ ရှိနေခြင်းကြောင့် ၎င်းသည် ယခင်က ဒိုင်ယာနာအတွက် အတိအကျ အတိအကျ အပ်နှံထားသော အယူမှားများအတွက် အထွတ်အမြတ်ထားရာ နေရာဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ရသည်။ San Lorenzo ၏ကပ်လျက် plebeian ဘုရားကျောင်းသည် 14 ရာစုတွင်ပြိုကျပြီးနောက် 1796၊ 1814 နှင့် 1927 တွင်ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ယနေ့တွင်ဘုရားကျောင်းတွင် semicircular apse နှင့် side chapels များပါရှိသောခန်းမအစီအစဉ်တစ်ခုရှိသည်။
